gece sessizliğe bürünmüş
sokaklar bomboş
bütün herkes uyuyor
yalnız ben uyuyamıyorum
çünkü seni düşünüyorum
her geçen saniye seni özlüyorum
seni kaybedeceğimden korkuyor
onun içinde hep ağlamak istiyorum
uyumak bir nevi ölmektir
oysa ben yaşamak istiyorum
seni doyasıya sarmak
bir kuş olup pencerene konmak
kırık camdan içeri dalıp
göğsünde son bulmak istiyorum...
